Jan Jęczmyk

Jan Jęczmyk urodził się 22 czerwca 1883 roku w Bojszowach, w chłopskiej rodzinie o tradycjach patriotycznych. Z powodów materialnych nie ukończył szkoły powszemnej, a w wieku 16 lat rozpoczął pracę w kopalni „Giesche”. Jego życie poświęcił działalności społecznej - założył bibliotekę w Towarzystwie Czytelniczym Ludowym, otwierał szkołeczki wiejskie oraz w 1913 roku założył Towarzystwo Śpiewu „Jutrzenka”.

W czasie I wojny światowej został zmobilizowany do wojska pruskiego, gdzie ciężko ranny wrócił jako inwalida. Po wojnie założył komórkę Polskiej Organizacji Wojskowej i objął dowodzenie oddziałem Powstańców Polskich w Bojszowach. W 1919 roku dowodził brawurową akcją przeciwko oddziałom Grenzschutzowi, a następnie brał udział w powstaniu śląskim. Głosował na liście powstańców śląskich, a po powrocie Śląska do Polski kontynuował działalność społeczną mimo prześladowań przez sanację.

W czasie II wojny światowej Jęczmyk został aresztowany i uwięziony w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau, gdzie zginął 30 marca 1942 roku, będąc ofiarą nazistowskiego reżimu.