Jan Alojzy Drabikowski

Jan Alojzy Drabikowski urodził się 18 czerwca 1794 roku w Bieradni Starej, pochodząc z rodziny mieszczańskiej z Bierunia. Jego ojciec, Józef Drabik, był organistą i nauczycielem. Młodość Jana przeszła w otoczeniu ścisłego prawa i obowiązków rodzinnych, co po śmierci matki w wieku 13 lat przyspieszyło jego dojrzewanie.

W 1811 r. ukończył pruskie gimnazjum w Rudach Wielkich, gdzie prawdopodobnie przyjął nową formę nazwiska - Drabikowski. Rozpoczął karierę urzędniczą w 1812 r. z bezpłatną aplikacją sądową, a następnie pracował jako kancelista w różnych jednostkach administracji rządowej.

Po upadku powstania listopadowego w 1831 r. objął urząd komisarza obwodu sandomierskiego, a po reformie administracji lokalnej w 1842 r. pełnił funkcję naczelnika powiatu sandomierskiego. Jego kompetencje obejmowały szeroki zakres spraw: od administracji publicznej po kulturę i edukację. Drabikowski był znany jako skuteczny dysponent środków publicznych, inicjatorem rozwoju gospodarczego i promotorem kultury lokalnej.

Za lojalność i niezawodną służbę został wielokrotnie nagradzany - m.in. Ordersem Św. Stanisława, Św. Anny i Św. Włodzimierza. W 1841 r. otrzymał szlachectwo urzędnicze, a w 1853 r. herb „Trzy Kosy” od carskiego rejestru szlacheckiego.

Po 45 latach służby urzędniczej, w 1857 r. z własnej woli przeszedł na emeryturę. Spędził ostatnie lata życia na folwarzu w Trzykosach, dbając o rozwój majątku rolnego. Zmarł 21 marca 1865 r. w Radomiu.