Stanisław Kazimierz Nagy
Biografia
Stanisław Kazimierz Nagy, urodzony 30 września 1921 roku w Bieruninie Starym jako najmłodszy z siedmiorga dzieci, był wybitnym polskim duchownym, teologiem i profesorem. Jego edukację kołożył w latach 1934-1937 w niższym seminarium duchownym w Krakowie, po czym wstąpił do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. Śluby zakonne złożył 22 września 1941 roku, a święcenia prezbiteratu otrzymał 8 lipca 1945 roku.
W czasie II wojny światowej przeprowadzał konspiracyjne studia filozoficzne i teologiczne u krakowskich reformatów. Po wojnie kontynuował naukę, uzyskując magisteriun na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1948 roku oraz licencjat i doktorat na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w latach 1950 i 1952. W 1968 uzyskał habilitację na KUL.
Jego kariera naukowa była bogata: od 1947 do 1950 był rektorem Małego Seminarium Księży Sercanów, a później związany z Katedrą Eklezjologii na KUL. W latach 1956-1962 kierował Studium Teologicznym Księży Sercanów. W 1979 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1985 zwyczajnego.
W 1983 uzyskał święcenia biskupa, a 28 września 2003 roku papież Jan Paweł II kreował go kardynałem diakonem. Był zaangażowany w działalność ekumeniczną, współpracował z Komisją Episkopatu ds. Nauki oraz uczestniczył w synodach biskupich w Rzymie. Zmarł 5 czerwca 2013 roku w Krakowie i został pochowany w krypcie sanktuarium bł. Jana Pawła II.